سبد معیشت کارگران به ۹۰ میلیون تومان رسید؛ حقوق ۲۴.۹ میلیونی فقط برای ۸ روز کافی است
هفته دوم لیگ برتر فوتبال ایران از امروز با برگزاری چهار دیدار آغاز میشود؛ هفتهای که در آن تیمهای شکستخورده به دنبال جبران هستند و مدعیان پیروز هفته نخست نیز برای تداوم شروع موفق خود به میدان میروند. مهمترین مسابقه این هفته، تقابل سپاهان و تراکتور در اصفهان است.
دادههای تازه از هزینههای زندگی کارگران نشان میدهد شکاف میان دستمزد و سبد معیشت بار دیگر عمیقتر شده است. بر اساس محاسبات مستقل، هزینه ماهانه یک خانوار متوسط کارگری در پایان تیرماه به حدود ۹۰ میلیون تومان رسیده؛ رقمی که با دستمزد ۲۴.۹ میلیون تومانی، تنها برای حدود ۸ روز از ماه کفایت میکند.
بازنویسی متن خبر
محاسبات جدید از هزینههای زندگی کارگران نشان میدهد سبد معیشت یک خانوار متوسط کارگری در پایان تیرماه به حدود ۹۰ میلیون تومان رسیده است. این در حالی است که دستمزد ۲۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومانی یک کارگر متأهل دارای یک فرزند، تنها ۲۷.۵۸ درصد از هزینههای حداقلی زندگی را پوشش میدهد.
بر اساس این برآورد، حقوق مصوب فعلی کارگران برای تأمین هزینههای یک ماه زندگی کافی نیست و عملاً تنها حدود ۸ روز از ماه را پوشش میدهد. این شکاف معیشتی در شرایطی رخ داده که نرخ تورم خوراکیها و کالاهای اساسی همچنان رو به افزایش است.
دادههای رسمی چه میگویند؟
طبق اطلاعات رسمی مرکز آمار ایران، نرخ تورم نقطهای خوراکیها در تیرماه به ۱۲۸.۱ درصد رسیده است. این یعنی قیمت یک سبد مشخص از خوراکیها در مقایسه با تیرماه سال گذشته، بیش از ۲.۸ برابر شده است.
در همین بازه زمانی، دستکم ۸ قلم خوراکی رشد قیمتی بالای ۱۰۰ درصد را تجربه کردهاند؛ موضوعی که نشان میدهد کالاهای اساسی بیش از گذشته از دسترس خانوارهای حقوقبگیر خارج شدهاند.
تورم عمومی هم صعودی است
بر اساس گزارش مرکز آمار، نرخ تورم سالانه تا تیرماه ۶۶ درصد و تورم نقطهبهنقطه ۸۷.۹ درصد ثبت شده است. همچنین تورم ماهانه خانوارهای کشور در تیرماه ۳.۱ درصد بوده که برای گروه خوراکیها ۲.۵ درصد و برای کالاهای غیرخوراکی و خدمات ۳.۶ درصد اعلام شده است.
دستمزد و سبد معیشت؛ فاصلهای که بیشتر شد
حداقل دستمزد کارگران با همه مزایا، حتی به ۲۵ میلیون تومان هم نمیرسد؛ رقمی که پیشتر نیز براساس محاسبات شورایعالی کار، تنها نیمی از سبد معیشت همان زمان را پوشش میداد. اکنون اما با سرعت گرفتن رشد قیمتها، این دستمزد از واقعیتهای بازار بسیار عقب مانده است.
کارشناسان میگویند مسکن، درمان و آموزش کیفی مدتهاست از سبد مصرف بسیاری از کارگران حذف شده و حالا حتی تأمین خوراک روزانه نیز برای بسیاری از خانوارها دشوار شده است.
نتیجه روشن است
محاسبات تیرماه نشان میدهد یک خانوار کارگری با دستمزد فعلی، تنها بخش کوچکی از هزینههای واقعی زندگی را تأمین میکند. در چنین شرایطی، بحث افزایش واقعی مزد و بازنگری در سیاستهای حمایتی بیش از هر زمان دیگری به یک مطالبه فوری تبدیل شده است.
حاسبات «سبد معیشت خانوارهای کارگری»
«فرامرز توفیقی» فعال کارگری که محاسبات مستقل سبد معیشت خانوارهای کارگری را براساس دادههای مرکز آمار ایران و سبد غذایی انستیتو تغذیه انجام میدهد، صعود هزینههای زندگی را «بیسابقه» توصیف میکند.
او براساس جدول زیر، سبد غذایی حداقلی یک خانواده متوسط ۳.۳ نفره را محاسبه کرده است:
رقم «سبد معیشت کارگران» ۹۰میلیون تومان شد/ توفیقی: به هزینه زندگی کارگران فقط در چهارماه، ۴۷میلیون اضافه شد/ دستمزد دیگر کفاف ۱۰ روز ماه را هم نمیدهد
توفیقی با بیان اینکه «طبقه کارگر عموماً در دهکهای چهارم و پنجم درآمدی قرار دارند و سهم خوراکیها در این دهکها، ۳۸.۰۵ درصد هزینههای زندگیست» سبد معیشت خانوارهای کارگری را براساس فرمول زیر، حدود ۹۰ میلیون تومان تخمین میزند:
۹۰۵۸۱۸۵۱۷= ۳۸.۰۵ / ۱۰۰ × ۳۴۴۶۶۳۹۴۶ ریال
به این ترتیب، در انتهای تیرماه، هزینههای حداقلی زندگی کارگران به ۹۰ میلیون تومان رسیده است؛ سبد معیشت محاسبه شده از سوی شورایعالی کار در اسفند سال قبل، ۴۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بوده که در بازه زمانی چهارماهه، ۲۱۱.۱۴ درصد رشد داشته است؛ رشد ریالی سبد یا به عبارت درستتر، میزان افزایش هزینههای زندگی در چهارماه، ۴۷ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان بوده است.
توفیقی با بیان اینکه «امسال حقوق ماهانه یک کارگر متاهل با یک فرزند و یکسال سابقه به شرط پرداخت تمام مزایا ۲۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان است» ادامه میدهد: قدرت پوشش دستمزد در ابتدای سال، ۵۸.۲۴ درصد بوده که برای هزینههای ۱۷.۴۷ روز کفایت میکرد؛ اما در پایان تیرماه، قدرت پوشش دستمزد به ۲۷.۵۸ درصد تنزل یافته یعنی دستمزد فقط ۲۷.۵۸ درصد هزینههای حداقلی زندگی را کفاف میدهد و تنها برای ۸.۲۷ روز کفایت میکند. کارگران بیش از ۲۰ روز ماه، آه در بساط ندارند…
به گفته این فعال کارگری، محاسبات سبد معیشت و این اعداد و ارقام به وضوح نشان میدهد که کارگران در گرداب هزینههای نجومی زندگی به سختی دست و پا میزنند و با وجود کار تمام وقت، دستمزدی که میگیرند برای ده روز ماه هم کافی نیست. اینجا این سوال پیش میآید که چه کسی مسئول این وضعیت است؟
امروز یک خانواده کارگری باید ماهی ۹۰ میلیون درآمد داشته باشد تا بتواند سر پا بایستد و از پس خرج و مخارج زندگی بربیاید اما اکثریت طبقهی کارگر و مزدبگیر حتی نصف این رقم هم درآمد ماهانه ندارند. قطار تورم با شتاب بسیار به پیش میتازد و زندگی مزدبگیران، دچار یک عقبگرد تاریخی شده است. در این وانفسا با یکی دو درصد کاهش نرخ تورم، مشکلات حاد معیشتی حقوقبگیران حل نمیشود؛ باید پرسید چرا وظایف حاکمیتی در قبل فرودستان به فراموشی سپرده شده است؟
منبع: ایسنا
